Niet alleen gevuld met herinneringen. Maar ook met verhalen, met emoties. Met een tijdsgeest & een context. Met alles wat wàs. Vanzelfsprekend of niet.
Dat is hoe ik naar beelden kijk: als kleine, waardevolle doosjes gevuld met moois. Die we zo nu en dan nog eens mogen open doen.
Om nog eens te voelen wat we toen voelden.
Te zien wat we toen zagen.
Vertellen wat toen verteld werd.
Geboeid door mensen en hun verhalen werd ik kinderpsycholoog. Ik leerde luisteren naar wat er onder de oppervlakte leeft. Naar wat ouders en kinderen voelen maar niet altijd onder woorden kunnen brengen.
Maar de hunker naar creëren bleef bestaan. Fotografie was al lang een deel van mijn leven, en uiteindelijk koos ik ook voor een opleiding tot fotograaf. Het kwam niet tot een breuk met psychologie, maar mijn werk als fotograaf werd een logisch verlengstuk.
Want wat ik als psycholoog leerde, neem ik mee in elk gesprek en elke shoot. Ik leg niet vast hoe het eruitzag. Ik leg vast hoe het voélde.
Dat is wat mijn werk anders maakt: afstemmen, een klik vinden en van daaruit jouw verhaal vertellen. Of dat nu de dag is waarop je ja zegt, de maanden van afwachten, de eerste dagen met een nieuwe baby of een gewone zondag met het hele gezin.
"Hannah, We zijn zo ontzettend blij met de foto’s!! We vinden de woorden niet om het te uiten. Duizendmaal dank voor je hard en prachtig werk. We gaan de rest van ons leven zo mooi kunnen terug kijken op onze dag, allemaal door jou. Hartelijk hartelijk hartelijk bedankt!"
-
B & E
“Wauw, Hannah - bedankt voor de prachtige foto's! Ik sta ervan versteld wat een diverse en betekenisvolle beelden je kan maken op een uur tijd. Het past helemaal bij de warme, mooie herinneringen die ik heb van die eerste dagen als gezinnetje. Sommige van mijn favoriete beelden zijn zelfs van wat voor mij voelde als een 'tussendoor' momentje. Zo leuk dat je ook hier aandacht voor hebt.”
-
R.